Τι διαβάζεις;

Η πρόγνωση που διαβάζεις καλύπτει περίοδο μιας εβδομάδας και χαρακτηρίζεται από μια ....μινιμαλιστική προσέγγιση, σε ότι αφορά το περιεχόμενό της. Συγκεκριμένα στοχεύει να σου γνωστοποιήσει τις ουσιαστικές καιρικές μεταβολές που κατά κάποιο τρόπο θα επηρεάσουν την ανθρώπινη δραστηριότητα, ενώ ταυτόχρονα είναι εύκολο να αποθηκευθούν στην μνήμη σου. Περιγράφει μόνο σημαντικά καιρικά φαινόμενα, ανανεώνεται κάθε Παρασκευή βράδυ και ...ΣΠΑΝΙΩΣ αποτυγχάνει!!!

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Πρόγνωση καιρού 8ης εβδομάδας του 2017.

Φίλες και Φίλοι,

Στα πολύ καλά νέα της εβδομάδας που έρχεται, θα ενέτασσα χωρίς δεύτερη σκέψη, την σταδιακή υποχώρηση πλέον, αυτού του ....παρατεταμένου ψύχους που μας επιφύλλαξε ο φετεινός χειμώνας και μας ταλαιπώρησε σχεδόν δυό μήνες τώρα, κάνοντάς μας να νοιώθουμε ......μερικώς ΒορειοΕυρωπαίοι.  

Αίθριος, ηλιοφανής και σχετικά ζεστός καιρός θα επικρατήσει αύριο σε όλη τη χώρα. 

Την Κυριακή και την Δευτέρα η μόνη άξια λόγου διαταραχή αυτής της εβδομάδας, θα διασχίσει όλη τη χώρα από τα Βορειοδυτικά μέχρι τα ΝοτιοΑνατολικά, ενισχύοντας τους Νότιους ανέμους και δίνοντας συννεφιά, τοπικές βροχές και καταιγίδες (στα θαλάσσια-παράκτια τμήματα) και λίγα χιόνια στα πολύ ορεινά κορφοβούνια. Γρήγορη βελτίωση από το μεσημέρι της Δευτέρα και από τα Δυτικά.

Την Τρίτη ενισχύονται οι Βόρειοι άνεμοι, πέφτει λίγο η θερμοκρασία και οι τελευταίες συννεφιές με λίγες βροχές, θα σημειωθούν μόνο στα ανατολικά ηπειρωτικά τμήματα και την Νότια νησιωτική Ελλάδα ευρύτερα. Γρήγορη βελτίωση από το βράδυ.

Όλη η υπόλοιπη βδομάδα θα κυλήσει με αίθριο καιρό και δυτικούς νοτιοδυτικούς ανέμους. Παράλληλα, ειδικά το επόμενο Σαββατοκύριακο σημαντική άνοδος της θερμοκρασίας (περίπου 8 – 10 °C) θα μας κάνει να νοιώσουμε για τα καλά την Άνοιξη και την ...ζεστούλα!!!


Ας αποχεραιτίσουμε λοιπόν για φέτος εικόνες σαν την ακόλουθη!!!



Μοιράζομαι τέλος μαζί σας ένα από τα πιό αγαπημένα μου τραγούδια. Ακούστε το.




//////μουσική: Νίκος Ξυδάκης, ποίηση: Σάρλ Μπωντλέρ (μετ.: Αλ. Μπάρας)//////

Συχνά για να περάσουνε την ώρα οι ναυτικοί
άλμπατρος πιάνουνε, πουλιά μεγάλα της θαλάσσης,
που ακολουθούνε σύντροφοι, το πλοίο, νωχελικοί,
καθώς γλιστράει στου ωκεανού τις αχανείς εκτάσεις.

Και μόλις στο κατάστρωμα του καραβιού βρεθούν
αυτοί οι ρηγάδες τ' ουρανού, αδέξιοι, ντροπιασμένοι,
τα κουρασμένα τους φτερά στα πλάγια παρατούν
να σέρνονται σαν τα κουπιά που η βάρκα τα πηγαίνει.

Πως κοίτεται έτσι ο φτερωτός ταξιδευτής δειλός
τ' ωραίο πουλί τι κωμικό κι αδέξιο που απομένει
ένας τους με την πίπα του το ράμφος του χτυπά
κι άλλος, χωλαίνοντας, το πως πετούσε παρασταίνει.

Ίδιος με τούτο ο Ποιητής τ' αγέρωχο πουλί
που ζει στη μπόρα κι αψηφά το βέλος του θανάτου,
σαν έρθει εξόριστος στη γη και στην οχλοβοή
μεσ' στα γιγάντια του φτερά χάνει τα βήματά του.